Kim jesteśmy, nasze korzenie, co postulujemy...

    

     RACJA Polskiej Lewicy jest oficjalnie działającą partią polityczną w Polsce. Zarejestrowana została przez Sąd Okręgowy w Warszawie dnia 8 sierpnia 2002 roku pod nazwą Antyklerykalna Partia Postępu RACJA. Inicjatywa jej założenia powstała w kręgach tysięcy czytelników jedynego tygodnika nieklerykalnego w Polsce - Fakty i Mity. To jego redaktor naczelny - Roman Kotliński, był pierwszym przewodniczącym partii. Obecnie liderem jest Jan Barański. W styczniu 2006 roku partia zmieniła swoją nazwę na obecną - RACJA Polskiej Lewicy. Na koniec maja 2006 r. posiadała około 2 tysiące członków.

Fakt, że partia miała w nazwie "antyklerykalna", nie oznacza, że walczyła z religią czy kościołem. Jesteśmy dalecy od tego i nie wnikamy w religijne życie człowieka, które jest całkowicie prywatną sprawą. Wśród naszych członków są zarówno osoby o poglądach ateistycznych czy agnostycznych, jak i członkowie różnych kościołów, w tym ogromna ilość katolików. Łączy nas przede wszystkim jedno - pogląd, że żaden kościół czy związek wyznaniowy nie może ingerować w sprawy państwa, nauki czy kultury. Domagamy się całkowitego rozdziału spraw państwowych od kościelnych, gdyż uważamy, że taka zależność w znacznym stopniu szkodzi państwu i jego obywatelom. Poza tym stawiamy duży nacisk na poszanowanie drugiej osoby, tolerancję i szeroko rozumiane ideały nowoczesnej lewicy.

Obecna sytuacja w Polsce i dominująca rola Kościoła katolickiego powoduje, że Polska jest de facto państwem wyznaniowym. Zachowuje się pozory demokracji, jednakże żadna poważna decyzja dotycząca państwa nie może zostać podjęta bez uzyskania zgody hierarchii kościelnej, czy to na poziomie kraju, czy nawet samorządu. Ponadto państwo przeznacza ogromne sumy na działalność kościelną, bardzo często w formie utajonej. Warto wspomnieć choćby o: Funduszu Kościelnym, utrzymaniu wszystkich katechetów szkół publicznych różnego szczebla, finansowanie kościelnych uczelni wyższych, utrzymanie tysięcy kapelanów wojskowych, bonifikaty sięgające 99% ceny ziemi i nieruchomości przy zakupie przez kościół, liczne dotacje dla stowarzyszeń kościelnych. Łącznie wydatki państwowe na Kościół katolicki wynoszą rocznie ok. 5 miliardów złotych!

Chcemy doprowadzić do sytuacji, kiedy każdy kościół i związek wyznaniowy będzie traktowany równo, każdy obywatel będzie równy wobec prawa, bez względu na to czy jest księdzem czy też nie, żadna decyzja państwowa nie będzie uzależniona od zdania hierarchii kościelnej, a powszechnie uznawane i stosowane będą takie wartości jak wolność, równość i solidarność, przy uwzględnianiu zdania mniejszości.

CHARAKTERYSTYKA RACJI Z WIKIPEDII:

RACJA PL jest partią lewicową, mieszczącą się w grupie partii socjaldemokratycznych. Program światopoglądowy opiera się na założeniach antyklerykalizmu, najdalej posuniętego liberalizmu obyczajowo-światopoglądowego, pacyfizmu, humanizmu i tolerancji.

Partia sprzeciwia się: klerykalizacji Polski, nauczaniu religii w szkołach, dotowaniu kościołów z publicznych pieniędzy oraz ograniczaniu swobody wypowiedzi i wyrażaniu ekspresji artystycznej. Opowiada się za neutralnością światopoglądową państwa i wprowadzeniem do szkół, zamiast religii, pakietu humanistycznego, obejmującego elementy etyki, religioznawstwa i filozofii.

Opowiada się za: refundacją środków antykoncepcyjnych, wprowadzeniem do programu nauczania rzetelnej edukacji seksualnej, zlikwidowaniem Funduszu Kościelnego, wypowiedzeniem konkordatu, zwiększeniem stopnia uczestnictwa kobiet w życiu publicznym, równouprawnieniem płci, legalizacją aborcji i eutanazji, legalizacją związków homoseksualnych i partnerskich oraz prostytucji, a także za całkowitym rozdziałem Kościoła i państwa.

RACJA PL dąży do stworzenia państwa z gospodarką wolnorynkową o charakterze społecznym, czyli z zachowaniem częściowego interwencjonizmu państwowego w sferze gospodarczej. Postuluje utrzymanie finansowania z publicznych pieniędzy oświaty i służby zdrowia, zwiększenie skuteczności pobierania podatków, nastawienie na wzrost gospodarczy, poprzez tworzenie lepszych warunków dla przedsiębiorczości, a przez to zminimalizowanie bezrobocia. Postuluje też wprowadzenie podatku Tobina dla wielkich korporacji międzynarodowych.

Celem RACJI PL jest także zniesienie poboru i stworzenie silnej zawodowej armii osadzonej w strukturach NATO.

Partia opowiada się także za likwidacją powiatów, wycofaniem polskich wojsk z Iraku, legalizacją tzw. miękkich narkotyków oraz bliską współpracą ze wschodnimi sąsiadami Polski (w szczególności z Rosją, Ukrainą i Białorusią). Postuluje także wprowadzenie wysokich kar za niszczenie i zatruwanie środowiska naturalnego. Sprzeciwia się natomiast przywróceniu kary śmierci, wprowadzeniu podatku liniowego oraz polityce proamerykańskiej nie opierającej się na zasadach równości i wzajemnych korzyściach.

Z powodu członu "Antyklerykalna" w nazwie partia miała problemy z rejestracją w sądzie, w związku z tym nie mogła wystartować do wyborów samorządowych w 2002 roku pod własną nazwą. Partia wystawiła swoich kandydatów pod szyldem Komitetu Wyborczego Wyborców "Antyklerykalna Polska" i uzyskała w skali kraju około 1,5% poparcia. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 roku partia zarejestrowała listy tylko w 2 z 13 okręgów wyborczych. Uzyskała 18068 głosów, co dało 0,3% poparcia w skali kraju.

W wyborach parlamentarnych w 2005 roku RACJA wystawiła swoich kandydatów z list Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Pracy wspólnie z Komunistyczną Partią Polski, Polską Partią Ekologiczną - Zielonych i Polską Partią Socjalistyczną. Komitet zdobył 91266 głosów (0,77% poparcia w skali kraju). Natomiast sama RACJA uzyskała 28266 głosów, co dało 0,24% poparcia w skali kraju. Kandydatką w wyborach prezydenckich w 2005, popieraną przez partię, miała być prof. Maria Szyszkowska, jednakże jej sztab wyborczy nie zebrał wystarczającej liczby podpisów, które umożliwiłyby zarejestrowanie jej kandydatury. W związku z tym partia poparła Daniela Podrzyckiego, jednak tuż przed wyborami zginął on w wypadku samochodowym.

NAJWAŻNIEJSZE POJĘCIA:

ANTYKLERYKALIZM

Stanowisko postulujące uniezależnienie całokształtu pozareligijnego życia społeczeństwa od wpływu kościołów i kleru. Występował zawsze w okresach wzrostu poziomu wiedzy, nauki, kultury i świadomości narodowej społeczeństw.

Postawa antyklerykalna jest argumentowana poszanowaniem godności osób innej wiary oraz w takim samym stopniu godności osób niewierzących. Jest także sprzeciwem wobec zjawisk patologii, towarzyszących wszelkim formom faworyzowania wybranych grup społecznych czy instytucji.

Antyklerykalizm krytykuje m.in.:
- udział osób duchownych w strukturach państwa (np. prowadzenie przez nich działalności religijnej w ramach działalności instytucji państwowych, takich jak: szkoły publiczne, siły zbrojne itd.),
- nierówne (łagodniejsze) traktowanie instytucji wyznaniowych przez system prawny państwa (np. ulgi podatkowe, ułatwienia dostępu do mediów),
- prezentowanie symboliki religijnej poza miejscami kultu bez wyraźnej przyczyny.

Antyklerykalizm nie jest jednak postawą niechętną wobec wiary, czy religii jako takiej. Może istnieć w połączeniu z ateizmem, ale również z głęboką religijnością - oznacza on jedynie stosunek do działalności oficjalnych struktur danej religii, nie do wiary jako takiej. Jest postawą krytyczną wobec działalności oficjalnych struktur danego związku wyznaniowego, najczęściej dominującego w danym państwie - w polskim kontekście przede wszystkim Kościoła Katolickiego. Sprzeciwia się, postrzeganym jako negatywne, wpływom Kościoła na inne dziedziny życia, takie jak polityka, kultura, edukacja itd.

KLERYKALIZM

Dążenie do podporządkowania życia społecznego, głównie politycznego i kulturalnego, duchowieństwu i Kościołowi. Ideałem klerykalizmu jest teokracja.

Tendencje klerykalizmu były realizowane z mniejszym lub większym powodzeniem w czasach nowożytnych, np. w Polsce międzywojennej; czasem w formie klerofaszyzmu (Słowacja podczas II wojny światowej). Klerykalizm budzi opozycję (antyklerykalizmu) nawet wśród samych katolików.

Na podstawie: www.wikipedia.pl, Nowa Encyklopedia Powszechna PWN.